Потребителски вход

Запомни ме | Регистрация
Профил на lupcobocvarov
Име:
Лубомир Бочваров

Възраст:
70

Пол:
мъж

Професия:
пензионер

Интереси:
поезија

Статистика
Популярни постинги:
2

Постинги този месец:
1

Гласове този месец:
0

Коментари този месец:
0

Любими блогове:
20

Блогъри добавили в любими:
11

Блог вълни:
734
Последни постинги
 За мојот 70-ти роденден честам “Поетска торта“ image:-)

Тоа е pdf. книга од 468 страници, мои препеви.
Содржината е како на сликата.

Може да се симне од линкот:
https://1drv.ms/b/s!Avd_xEF50Au3mRzzo1nVKnVJQ7AQ

image

Категория: Поезия
Прочетен: 38 Коментари: 0 Гласове: 0
 


https://1drv.ms/b/s!Avd_xEF50Au3mARL5xOoT6HW3pey
Категория: Поезия
Прочетен: 62 Коментари: 0 Гласове: 1
Последна промяна: 24.08 14:13
15.08 10:21 - Жак Превер
 

Жак Превер
Спомни си, Барбара
1
Барбара, не личеше ко ден што ќе ќефи,
врз Брест дождовна река беше излеана,
но мене расцветана наслада ме стрефи:
те видов како без гајле шеткаш насмеана.
2
На крстосницата Сиам налетав на тебе,
за малце ќе направевме сладок судар,
ти ми се насмеа, јас се оклештив ко бебе,
случајот мора да го токмел некој мудар.
3
Ти и јас не сме биле во познанички круг,
но засекогаш го запомнав твојот парфем,
и името Барбара, оти те повика некој друг
што ти мавна рака засолнат под еден трем.
4
Сечејќи го дождот ти кон него се стрча,
утоп-фустанот го истакнуваше твоето тело,
му се џитна во прегратка, бакнежи фрчат,
беше тоа едно сладострасно ремек-дело.
5
И спомни си, Барбара, за тој среќен настан
што во нашите животи пулсот ни го дигна:
и не лути се што имам раскажувачка краста
па за тоа дрдорам секаде кајшто стигнам.
6
Им кажувам на сите вљубени, туѓи и знајни,
дека тој дожд беше мудар во тој среќен град,
дека твоето лице ми ги откри слатките тајни
и со нив и со твоето име јас си останав млад.
7
А потоа бидна оној дожд во морскиот пристан,
врз магацините за оружје во онаа глупа војна,
дожд од бомби истурен од лудата раса чиста,
врз градот каде ќе се судрев со Барбара стројна.
8
Врз пожарите во кои се измешаа дрво и крв,
во Брест без престан челичниот дожд дивее,
а оној што на Барбара ѝ беше љубовник прв
дали успеал пак да се засолни и да преживее?
9
О, Барбара, во Брест без престан дожд лие
но не е ист како оној кога ти среќно се состана;
над градот глутница кучешка настрвено вие,
од градот Брест ни камен на камен не остана.

““““(објавена 1946 година)
Оригиналот тука:
http://alain.liscoet.pagesperso-orange.fr/barbara.htm

Категория: Поезия
Прочетен: 110 Коментари: 0 Гласове: 0
15.08 10:15 - Виктор Иго
 

Виктор Иго
(1802-1885)
1
Откако усниве вкусија нектар од твојата чаша
додека ти со рацете лице грчевито ми стегна,
откако душа ти запознав и без да те прашам
и нејниот мирис под сенката на срцево легна;
2
откако бевме споени усни на усни и очи в очи
а ти тајните на срцето и без да барам ми ги кажа,
видов дека ти ни за плач ни за смеа не се кочиш
и знам дека ниту едно влакно на тебе не е лажа;
3
откако по челото со зрак од твојта ѕвезда скрита
ти ме погали миговно со погледот мил и кроток,
почувствував дека едно ливче од твојата роза ита
без премисла да се влие во мојот животен поток;
4
на брзата промена на времето што ќе ме следи
можам да ѝ порачам без мене нека си мине,
нејните цветови се амбисни, боите им се бледи,
в срцево имам роза што никој нема да ја скине.
5
Крилјата на промената слободно нека се дрзнат
чашата полна љубов од која пијам да ја кутнат:
усниве ми се огнени и они не можат да ги смрзнат,
ни љубовта на моето срце во заборав да ја бутнат.

Оригиналот тука:
https://poesie.webnet.fr/lesgrandsclassiques/Poemes/victor_hugo/puisque_jai_mis_ma_levre_a_ta_coupe_encor_pleine

Категория: Поезия
Прочетен: 34 Коментари: 0 Гласове: 0
Последна промяна: 15.08 10:17
Ричард Вилбур
Совет за кој и да е Пророк
1 Кога наскоро ќе мора да дојдеш во нашиов град,
вџашен од она што на улиците си го видел,
немој да прокламираш дека пропаст ни иде:
жити Бога, препорачај ни самосожалувачки гард. 
2 Поштеди ни од тиради за оружје што гибелно дебне
во огромниот број ракети од кои умот ќе ти шекне:
нашите непресметливи срца тоа нема да ги штрекне,
тој страв е премногу чуден па нема ни да ги гребне.
3 Или, не плаши ни дека во тркава смрт ни е наменета,
како да го замислиме овој свет без нас отсабајле?
Сонцето џабе свети, на лисјата за нас не им е гајле
а карпата изгледа како да е со насмевка скаменета?
4 Иако не можеме да замислиме незамисливи нешта,
зборуј ни како светов кон промена на арно да јурне. 
Лозјата црнеат од мраз, облакот од мечти ќе се урне,
но нашите сменети верувања скепсата ќе ја трештат.
5 Зборуј ни како белогаз елен шмугнува в сенка ладна,
тој совршенo срамeжлив приврзаник на шумската шега, 
како чучулигата од  гладниот видокруг за миг ни бега
дур од круната на двобоцкавиот бор иглите да паднат,
6 а секој поток, како онојпат реката Ксантус, гори пак
со лизгачките пастрмки во зашеметувачкиот блесок.
Зарем ние не би биле само просто множество песок 
без враќањето на гулабот-поштар и делфиновиот лак? 
7 Та, во такви нешта ние се гледаме и говорот ни е јасен!
Прашај ни, пророку, како природате ќе ни биде тема
без име во иднина кога тие живи јазици ќе ги снема,
кога е скршено огледалото во кое нашата љубов расне,
8 во кое коњот на нашата храброст чека да му се качиме,
во кое зуи расцутениот багрем на неизлупената душа
и сите можни нешта кои кога било во неа ќе се внушат -
сето она што ние значиме или посакуваме да значиме. 
9 Прашај ни, прашај ни дали нашите срца ќе се скршат
поради срамотата што розата ќе ни остане без име!
Ќе има ли благороден и долг простум како пример
кога на дабовото стебло тучните летописи ќе свршат.  

Оригиналот тука:

https://www.poetryfoundation.org/poems/43044/advice-to-a-prophet  
Категория: Поезия
Прочетен: 50 Коментари: 0 Гласове: 0
Последна промяна: 27.08 16:14
Търсене

За този блог
Автор: lupcobocvarov
Категория: Поезия
Прочетен: 379426
Постинги: 746
Коментари: 120
Гласове: 496